مطلق كه در عرف مشهور است و خصوصيات آن را در كتب فقهيهء بايد طلبيد و در بعضى روايات امده كه مراد از تطهير ثياب تشمير آنست يعنى دامن در چيدن و در بعضى وارد شده كه مراد تقصير و كوتاه كردن ثيابست زيرا كه تشمير و تقصير هر دو ابعدند از نجاسات و ايضا جامهء دراز علامت تكبر است و در كتاب خصال از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه « تشمير الثياب طهور لها قال اللَّه تبارك و تعالى وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ يعنى فشمر و فى الكافى قال ابو الحسن عليه السّلام ان اللَّه عز و جل قال لنبيه صلى اللَّه عليه و إله وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ و كانت ثيابه طاهرة و انما امره بالتشمير » على بن ابراهيم روايت كرده كه « قال التطهير هنا تشميرها و يقال شيعتنا يطهرون » و ايضا در كافى از سلمه بياع قلانس روايت كرده كه او گفت كه من روزى در خدمت حضرت ابى جعفر - الباقر عليه السّلام بودم كه درين وقت حضرت صادق عليه السّلام به خدمت پدر بزرگوار خود آمدند جامهء دراز پوشيده امام فرمود « يا بنى الا تطهر قميصك » يعنى اى پسر من چرا پاك نميكنى جامهء خود را ؟ حضرت صادق عليه السّلام بيرون رفتند و مرا گمان آنكه در جامهء آن حضرت نجاستى بوده گفتم جامهء ايشان را چه شده بود امام عليه السّلام فرمود كه جامهء او دراز بود امر بتقصير آن كردم زيرا كه حق تعالى فرموده « وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ » و بعد ازين حضرت صادق عليه السّلام با جامهء كوتاه برگشتند امام عليه السّلام فرمود كه جامه اينچنين ميبايد و از حضرت امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام مرويست كه « اقصر ثيابك فانه ابقى و اتقى و انقى » يعنى كوتاه كن جامه‌هاى خود را كه بقاى آن بيشتر است و پاكتر و پاكيزه‌تر است اگر مراد از تطهير اين معانى باشد صيغهء امر بمعنى ندب خواهد بود نه بمعنى وجوب و اگر مراد معنى حقيقى تطهير باشد بايد كه حمل آيه بر وجوب تطهير ثياب كرد از جهت نماز سيما بر تقديرى كه مراد از ربك فكبر تكبير افتتاح نماز باشد چنانچه قبل ازين گذشت وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ رجز بضم را بمعنى نجاست آمده « قال على بن ابراهيم الرجز الخبيث » و بمعنى عذاب نيز آمده بنا